PRZEDSZKOLE
I ŻŁOBEK

Wielu rodziców zna ten moment: dziecko wraca z przedszkola zmęczone, wyraźnie poruszone, a na pytanie, co się działo, odpowiada jednym słowem albo wzrusza ramionami. Emocje przedszkolaka rozwijają się szybko, ale słownictwo, którego potrzebuje, żeby je opisać, dopiero się kształtuje. Dziecko może czuć złość, zazdrość albo smutek, nie mając dla tego uczucia nazwy. Wtedy zachowuje się nieraz tak, jak potrafi, czyli krzyczy, płacze lub się wycofuje. Umiejętność nazywania emocji ma duże znaczenie dla dalszego rozwoju, bo pomaga dziecku zrozumieć siebie, łatwiej poprosić o pomoc i spokojniej reagować w trudnych chwilach.

Dobrym punktem wyjścia jest nazywanie uczuć, które dziecko już widać, zanim ono zdąży je wyrazić. Można powiedzieć: wyglądasz na zmartwionego, bo kolega nie chciał się z tobą bawić. Pomaga też rysowanie buziek z różnymi minami, które dziecko wskazuje palcem, gdy opowiada o dniu. Zamiast pytać, czy było dobrze, warto zapytać: co dzisiaj cię ucieszyło, a co było trudne? Zdarza się jednak, że dorośli pośpieszają dziecko, wmawiają mu uczucia albo od razu je pocieszają, zanim dziecko zdąży coś powiedzieć. Typowym błędem jest też bagatelizowanie: to przecież nic takiego. Dziecko, które słyszy, że jego emocja jest ważna, chętniej mówi o niej dalej.

W listopadzie, kiedy dni są krótsze, a dzieci wracają z przedszkola po szarym popołudniu, nazywanie emocji bywa szczególnie pomocne. Dobrze sprawdza się wieczorny rytuał: krótka rozmowa przy kolacji, w której każdy z domowników mówi, czym był zadowolony i co go zmartwiło. Dziecko widzi wtedy, że uczucia są normalną częścią dnia. Dużą rolę odgrywa też zabawa. Lalki, maskotki czy zwykłe kartki z narysowanymi minami pozwalają przećwiczyć słowa bez presji. Pytania kontrolne, które warto zadawać, to: jak myślisz, co czuł twój kolega, kiedy się przewrócił? Co zrobiłbyś następnym razem? Odpowiedzi nie muszą być idealne, ważne, że dziecko w ogóle zaczyna się zastanawiać.

Rozmowa o emocjach nie wymaga specjalnych przygotowań, wystarczy regularność i uważne słuchanie. Umiejętność nazywania uczuć rozwija się stopniowo, a każde dziecko robi to we własnym tempie, więc nie warto porównywać go z rówieśnikami. W przedszkolu Muminki w Piotrkowie Trybunalskim pracujemy twórczymi metodami, które zachęcają do aktywnego myślenia i działania, a przy tym indywidualizujemy pracę, uwzględniając zainteresowania i potrzeby każdego dziecka. Maluchy mają też bezpośredni kontakt z przyrodą i sztuką, co daje wiele okazji do rozmów o tym, co się czuje. Jeśli zastanawiasz się, czy nasza placówka będzie dobrym miejscem dla twojego dziecka, więcej o naszym przedszkolu, a szczegóły rekrutacji najlepiej sprawdzić, dzwoniąc lub pisząc do nas.